โรงเรียนบ้านหนองนกกะเรียน
อ.จอมบึง จ.ราชบุรี 701510 โทร 032228436

ศิลปะสัญจรอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่ปราณบุรี
20 มิถุนายน 2552


20 มิถุนายน 2552 เวลา 8.00น.
คณะนักเรียนชั้น ม.3 นำโดยผู้อำนวยการวิชัย จุ้ยนิ่ม  ผูุ้้ควบคุมดูแล
คุณครูประดิษฐ์ี เจ้าของโครงการ คุณครูกฤศฌณ กองแก้ว ผู้ร่วมโครงการ
นำนักเรียนเข้าศึกษาการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าชายเลนที่วนอุทยานปราณบุรี
ฝึกปฏิบัติกิจกรรมศิลปะอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมที่วนอุทยานเขาสามร้อยยอด อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์



นักเรียนเข้าชมและจดบันทึกสาระตามเส้นทางเดินภายในอุทยาน



ป่าชายเลนกว้างใหญ่เกือบ 500 ไร่
ตลอดเส้นทาง 1 กม.อุทยานติดตั้งป้ายสาระความรู้ไว้


แม้จะมีต้นไม้กีดขวาง ทางอุทยานก็ละเว้นช่องไว้ได้อย่างพอดีสวยงาม
แสดงถึงการอนุรัก์ืที่ต้องพึ่งพาศิลปะ ไปในตัว



ป้ายกระจกอย่างดีตลอดเส้นทาง เป็นความรู้ใหม่ๆ ที่นักเรียนได้รับ
คุ้มค่าต่อการเดินทางมาศึกษาเป็นอย่างยิ่ง


ประกอบไปด้วยต้นไม้หลายชนิด โดยเฉพาะต้นโกงกาง
เป็นไม้เนื้อแข็งมาก ไม้โกงกางขึ้นชื่อมานานเรื่ืองพลังไฟที่ได้จากถ่านไม้โกงกาง
ในเขตพื้นที่ที่ไม่มีการอนุรักษ์ จะถูกตัดทำลายไปผลิตถ่านขายไปหมดสิ้น



สังเกตความใหญ่โตและช่วงยาวของส่วนที่เป็นราก
ซึ่งคนเราเดินผ่านไปได้โดยไม่ต้องก้ม



ป่าชายเลนเป็นสิ่งที่ก่อให้สิ่งมีชีวิตต่างๆ อยู่ร่วมอาศัยอย่างเป็นปกติสุข
เช่นกุ้งหอย ปู ปลา ทั้งพืชและสัตว์อื่นๆ อีกหลายร้อยชนิด



เกิดโครงสร้างของรากไขว่ผสานอย่างมีศิลปะ
แต.........่สิ่งนี้ไม่ใช่ศิลปะ เพราะมันเป็นธรรมชาติที่เกิดขึ้นมาเอง



....แต่เส้นทางเดินที่คนเราก่อสร้างจำเป็นต้องคดเคี้ยวหลบเลี่ยงไปตามช่องว่าง
ก่อให้เกิดงานศิลป์ขึ้นมาอีกแบบ ถือว่า เส้นทางเดินนี้คืองานศิลป์
เพราะเป็นสิ่งที่มนุษย์์สร้างขึ้นมาอย่างตั้งใจ



ลำคลองที่อุทยานเชื่อมกับทะเลจะมีน้ำขึ้นน้ำลงตามระบบของน้ำทะเล
เมื่อน้ำขึ้นสิ่งมีชีวิตริมทะเลก็จะวิ่งเข้ามาหากินตามน้ำ
สังเกตจุดขาวๆ ที่พื้น



มันคือปูตัวเล็กเท่านิ้วมือ ตัวผู้ (กลาง) ชูก้ามซึ่งขนาดใหญ่กว่าลำตัวมันเสียอีก
ปูเหล่านี้ มีมากมายตามริมน้ำชายเลน



ปูตัวเล็กสีสันสวยงามตัวนี้ ถ้าไม่บอกจะไม่มีใครรู้เลยว่ามันคือปูแสม หรือปูส้มตำ
มันคือปูที่คนเอามาดองเค็มสำหรับใส่ส้มตำ ซึ่งป่าชายเลนนี่แหละคือแหล่งกำเนิดและอาศัยสำคัญของมัน
ตัวที่เห็นในภาพตัวขนาดประมาณ 4 ซม. หนักประมาณ 20 กรัม
ไม่น่าเชื่อว่าถ้าปล่อยให้มันเติบโตเต็มที่จะมีน้ำหนักถึง 500 กรัม หรือครึ่งกิโล
สามารถเป็นอาหารให้คนเราได้อย่างพอเพียงกันเลยถ้ามีการจัดระบบเลี้ยงดูแลกันอย่างดี



โคนต้นไม้ป่าชายเลนยังให้กำเนิดที่อาศัยของพืชชั้นต่ำชนิดหนึ่ง ที่เรามักจะเรียกกันว่าเชื้อรา
มันก่อให้เกิดการพึ่งพาอาศัยกันและกันในระบบนเิวศน์ป่าชายเลน



นักเรียนของเราศึกษาสาระความรู้



บันทึกสาระตามโครงงานกำหนดไว้



เจ้าหน้าที่อุทยาน


มองออกไฟด้านข้างมีทิวเขาสีเขียวให้พักสายตา



ภูมิทัศน์เมื่อขึ้นไปยังจุดชมวิวบนหอสูง



ป้ายสุดท้ายของเส้นทางให้แง่คิดกึ่งวิงวอนหรือร้องขอ

...........................................................................


ในฐานะที่เรามาในรูปงานอนุรักษ์ สิ่งที่เราพอทำได้ในเชิงอนุรักษ์เราก็จะช่วยกัน
ตัวอย่างเช่นนี้....ถึงแม้ทางอุทยานจะมีห้ามนำอาหารเข้าไปรับประทาน
ก็ยังมีสิ่งแสดงถึงความไม่เข้าใจของมนุษย์ ทิ้งกล่องอาหารไว้อย่างนี้
การเก็บจะต้องใช้ไม้ยาวเก็บเขี่ย ซึ่งอาจหลุดตกค้างบ้าง



แบบนี้เช่นกัน



แม้ตามชายทะเลที่เราแวะ พบเจอมากมายแบบนี้



แบบนี้



แบบนี้.......ใครน๊า.....



หลังจากจบการศึกษาธรรมชาติป่าชายเลน
คณะนักเรีัยนเตรียมอุปกรณ์ปฏิบัติกิจกรรมต่อ



เป็นกิจกรรมฝึกเขียนภาพระบายสี
สถานที่เป้าหมายคือหาดสามพระยา ที่วนอุทยานเขาสามร้อยยอด
แต่กิจกรรมไม่สามารถดำเนินให้สำเร็จลุล่วง เนื่องจากมียุงตัวใหญ่  
 ยุงมีมากเสียจนนักท่องเที่ยววิ่งหนีขึ้นรถแทบไม่ทันพากันกลับกันหมดโดยไม่มีใครอยู่ท่องเที่ยว   
คณะศิลปะอนุรักษ์ของเราเช่นกัน ยุงมีมากอย่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน
สองมือตบป้องกันตัวเองไม่ได้เลย จึงต้องเลิกล้มกิจกรรมกลางคัน



ชาวคณะเดินทางมาฟังคำบบรรยายระบบนเวศน์โดยเจ้าหน้าที่ของอุทยานเขาสามร้อยอด
จนเวลา 14.00 น.จึงเดินทางกลับ

......................................................................................................



ผอ.วิชัย นำนักเรียนออกเดินทางจากโรงเรียนตั้งแต่เวลา 3.00 น.
เพื่อมาสว่างที่หาดหัวหิน ชมพระอาทิตย์ขึ้น
แต่ผิดหวังเพราะมีเมฆกลุ่มใหญ่หนาแน่นบดบังตลอด



คุณครูกฤฌณ คุณครูที่ปรึกษาประจำชั้นเรียน และคุณครูผู้ร่วมโครงการ
กับคณะนักเรียนที่ชายหาดหัวหินยามเช้า



ผอ. วิชัย ดูแลและรับประทานอาหารเช้าพร้อมกับนักเรียนและนำนักเรียนเข้าชมระบบนิเวศน์ป่าชายเลน



คณะนักเรียนที่หาดหัวหิน
เป็นช่วงน้ำลง แสดงถึงเหตุที่ชายหาดแห่งนี้มีชื่อว่า "หัวหิน"



คณะนักศึกษาจากวิทยาลัยแห่งหนึ่งกางเต๊นท์ที่หาดอุทยานปราณบุรี



ภาพการฝึกของทหารที่ชายทะเลทใกล้ี่หาดอุทยานปราณบุรี



ปราณบุรี มีชายทะเลเกาะแก่งที่ครบถ้วน
แต่มีนักท่องเที่ยวน้อยด้วยเหตุว่าพื้นทรายชายหาดสีสันไม่ขาวสะอาด
น้ำชายทะเลจึงสีไม่สวยไม่ชวนให้น่าเล่น

..........................................................................................






***************************************************************
ครูดิด     รายงาน    20 มิถุนายน 2551